تا حدود یکی دو دهه پیش، مقدار تحولات و تغییرات در اجتماع، کسب و کار، تکنولوژی و … آن قدر شتاب و گستره یا اندازه نداشت که آن مقدار توانایی، دانش یا مهارت حل مسئله ما کفایت حل مسایل را نکند. یعنی سطح مهارت ما در حل مسئله با سطح مورد نیاز برای حل مسایلی که به طور معمول با آنها مواجه می شدیم شکاف بزرگی پیدا نکرده بود. به هر صورت، یادگیری طبیعی و روزانه ما، سیستم آموزش و پرورش، تحصیلات عالی، آموزش های سازمانی یا مطالعاتی که انجام می دادیم و محتواهایی که تألیف و ارائه می شدند باعث می شدند فاصله آن قدر زیاد نشود که تبدیل به شکافی بزرگ شود. اما الان تبدیل به شکاف بزرگی شده است.
نوشتهها
حل مسئله از طریق شناسایی علت ریشهای با روش پنج چرا – تکنیکی ساده اما نیرومند
/۰ دیدگاه/در مدیریت /توسط حسین عبدیتدریس دوره آموزشی حل مسئله در شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی
/۰ دیدگاه/در پروژه های مشاوره و آموزش /توسط حسین عبدیگزارش را چطور بنویسیم تا با احتمال بالاتری موافقت گیرنده را بگیرد؟
/۰ دیدگاه/در یادداشت های مدیریتی /توسط حسین عبدیاین که تعریف مسئله و بیان مسئله را چه کسی انجام داده فرق میکند؟ مهم است؟
/۰ دیدگاه/در مدیریت /توسط حسین عبدییه چی که گفته باشم . . .
- گر مرد رهی میان خون باید رفت
- وز پای فتاده سرنگون باید رفت
- تو پای به راه در نه و هیچ مپرس
- خود راه بگویدت که چون باید رفت
عطار نیشابوری – مختار نامه – باب هجده
در باب همت بلند داشتن و در کار تمام بودن
دیدگاه های اخیر